Hallo allemaal. Ik ben Joost Dofferhoff en op deze Dag van de Stagiair vertel ik graag over mijn ervaring met stagelopen in het jaar van de coronacrisis.

Een beetje over mij

Ik kom uit het oosten van het land, uit het kleine dorpje Ewijk waarvan je op de radio altijd hoort dat er files staan. Tijdens mijn bachelor Communicatiewetenschap in Nijmegen liep ik stage bij Beeld en Geluid. Hier begon mijn interesse in archieven. Na de bachelor verhuisde ik naar Amsterdam voor de Research Master Media Studies aan de Universiteit van Amsterdam. Hier kwam ik weer in aanraking met archieven, met name het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis. Aangezien mijn interesse in AV-archivering en preservering zich pas aan het einde van mijn master ontwikkelde, ging ik voor een tweede master. Dit was de master Preservation & Presentation of the Moving Image (P&P) die zich specifiek richt op de praktijk en theorie rond audiovisuele conservering. Bij deze master leerde ik mijn stagebedrijf LIMA kennen, een van de partners van de opleiding.

Wat is LIMA?

LIMA is een afkorting voor het Living Media Arts Institute. Ze is ontstaan vanuit het Nederlands Instituut voor Media Kunst, en daarvoor Montevideo. LIMA is een mediakunst archief en distributeur van mediakunst. Ook verzorgt LIMA de opslag voor veel andere culturele instellingen. Musea, zoals het Stedelijk Museum, het Boijmans van Beuningen, het Bonnefantenmuseum en zo’n 40 andere slaan hun mediakunst op bij LIMA vanwege de expertise die hier aanwezig is.

Het kunstwerk E-Volver van generatieve kunstenaars Driessens & Verstappen (foto: Gouwenaar, bron: Wikimedia Commons)

Mijn stage bij LIMA

In september 2020 begon ik vanuit P&P mijn stage bij LIMA. Mijn masterscriptie ging over generatieve kunst, kunstwerken die autonoom en automatisch kunst maken. LIMA bood een stageplek waarin ik binnen de collectie van LIMA onderzoek kon doen naar generatieve kunst. Een goed match dus.

De bezigheden van de stage waren vrij zelfstandig. Het betrof veel onderzoek in de audiovisuele en de papieren collectie van het archief. Gelukkig was mijn stagebegeleider en bovendien directeur van LIMA, Gaby Wijers, heel erg behulpzaam in het vinden van de juiste mensen en de juiste bronnen. De andere collega’s waren dat ook en tijdens menig werkoverleg en ronde-tafel-discussies sprongen ze veel in om te helpen met hun meningen en ideeën.

Het gebouw LAB111 aan de Arie Brimondstraat in Amsterdam. LIMA is hier gevestigd met tal van andere creatieve instellingen en bedrijven. (foto: Paul Arps, bron: Wikimedia Commons)

Stage en Corona

Natuurlijk vonden veel gesprekken en meetings, zoals bij iedereen in Nederland, online plaats. Daarentegen had ik wel het geluk dat ik mijn stage wel op het kantoor van LIMA kon doen, dat zich bevindt in het souterrain van het imposante LAB111 gebouw. Dit was fijn omdat ik op deze manier face-to-face met mensen kon overleggen en wat nieuwe sociale contacten kon opbouwen. Dit was wel een bevoorrechte positie. Van medestudenten hoorde ik dat ze het vrij eenzaam vonden om stage te lopen vanaf hun studentenkamer. Ik had geluk dat ik veel kunstwerken en andere objecten alleen fysiek op locatie kon onderzoeken.

Na mijn stage

Naast het geluk dat ik niet alleen maar thuis hoefde te werken, had ik ook het geluk dat ik na mijn stage meteen bij LIMA een baan aangeboden kreeg als de registrar. Deze functie houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor de in- en uitvoer van alle werken die bij LIMA ter conservering opgeslagen liggen. Hiermee ben ik de eerste contactpersoon voor instellingen en privécollecties die hun acquisities geconserveerd willen hebben of werken uitgeleverd willen hebben voor tentoonstellingen.

Ontwikkelingen in het veld

Een van de meest interessante ontwikkelingen bij LIMA, en binnen het audiovisuele archiveringsveld in het algemeen, is dat collecties van archieven, musea en andere culturele instellingen steeds toegankelijker worden. Op het moment werk ik zelf mee aan een project vanuit LIMA waar ook veel andere instellingen aan meedoen en waarbij we met groepen vrijwilligers nieuwe biografieën schrijven voor mediakunstenaars en deze online publiceren. Op deze manier komt er meer bewustzijn over (Nederlandse) mediakunstenaars en wordt de toegankelijkheid van hun werk bekender. Steeds meer mensen zullen het werk van mediakunstenaars gaan zien en waarderen.

En ook al was het stage lopen in tijden van corona misschien niet altijd even makkelijk, ik heb er toch veel van geleerd en aan overgehouden. Niet alleen kennis en ervaring, maar ook het nieuwe netwerk en de nieuwe mensen die ik heb leren kennen zullen me altijd bijblijven.

Fijne Dag van de Stagiair iedereen!

Deel dit nieuwsbericht