Centraal staat de vraag: hoe dragen papieren archieven bij aan de mediahistoriografie en welke waarde hebben zij voor het waarderen en ontsluiten van audiovisueel erfgoed? De organisatie nodigt mediahistorici, archivarissen, kunstenaars en mediaprofessionals die archiefwerk verrichten uit om een bijdrage in te dienen.

Bijdragen die het gebruik van papieren archieven in de mediageschiedschrijving belichten zijn welkom, met name voorstellen die de theoretische en methodologische veelzijdigheid van papieren archieven aantonen. Voorstellen kunnen gaan over zowel gearchiveerd papier (papier als historische bron) als over archiefpapier (catalogi, indexkaarten, inventarissen, e.d.). Mogelijke thema’s zijn onder meer archiveringspolitiek, de materialiteit van papieren documenten, gender en archiefwerk, en de betekenis van stiltes in archieven. Lees er meer over.

Je kunt je voorstel van max 250 woorden tot en met 31 mei 2026 indienen via msc@fiatifta.org. Voor inhoudelijke vragen kun je terecht bij Alec Badenoch (Universiteit Utrecht) via a.w.badenoch@uu.nl of bij Dana Mustata (Rijksuniversiteit Groningen) via d.mustata@rug.nl.

Meer informatie over de FIAT/IFTA Media Studies Commission vind je op fiatifta.org en over Entangled Media Histories op emhis.org.

The post Symposium ‘Papering Over the Audiovisual Archives’: oproep voor bijdragen appeared first on AVA_NET.

Over het rapport

AV-archieven in Europa worden geconfronteerd met uiteenlopende risico’s: van klimaatgerelateerde rampen en cyberaanvallen tot politieke onzekerheid en de dreiging van militaire conflicten. Het nieuwe rapport onderzoekt hoe archieven zich voorbereiden op deze bedreigingen en hoe ze de continuïteit van audiovisueel erfgoed te waarborgen. Het onderzoek is gebaseerd op interviews met meer dan 25 AV-archivarissen uit 15 Europese landen.

Programma

Het evenement start om 15:00 uur (inloop vanaf 14:30 uur) en omvat:

• Welkom en introductie door Bas Agterberg (Beeld & Geluid)
• Presentatie van het rapport door Carolyn Birdsall (Universiteit van Amsterdam)
• Rondetafelgesprek met Alec Badenoch (Universiteit Utrecht), Brecht Declercq (RSI), Jennifer Vaughn (RFE/RL) en Mari Wigham (Huygens Instituut), gevolgd door Q&A
• Woord van dank en borrel

Tijdens het programma wordt ook een recent gemaakte Tilt-verhaal van Beeld & Geluid geïntroduceerd, dat het thema van bedreigingen voor AV-collecties toegankelijk maakt voor zowel het brede publiek als archiefprofessionals.

Praktische informatie

• Datum: dinsdag 12 mei 2026
• Tijd: 14:30 uur inloop, programma 15:00–16:30 uur, aansluitend borrel
• Locatie: Beeld & Geluid, Media Parkboulevard 1, 1217 WE Hilversum
• Aanmelden: tinyurl.com/avarchives
• Contact: Carolyn Birdsall (c.j.birdsall@uva.nl) of Bas Agterberg (bagterberg@beeldengeluid.nl)

Actiedag Weerbaar Erfgoed

Dit evenement maakt deel uit van de Nederlandse Actiedag Weerbaar Erfgoed 2026, een initiatief dat aandacht vraagt voor de bescherming van erfgoed tegen hedendaagse bedreigingen. Meer informatie over de Actiedag is te vinden op unesco.nl/weerbaarerfgoed.

Niet aanwezig op 12 mei?

Kun je er op 12 mei niet bij zijn, maar wil je wel meer weten over dit onderzoek en de bredere vraagstukken rondom de weerbaarheid van de AV-erfgoedsector? Geen nood! Op 25 juni organiseert AVA_Net haar jaarlijkse symposium, opnieuw bij Beeld & Geluid in Hilversum. Het rapport “Future-proofing the AV Archive” komt tijdens het symposium aan bod in een van de sessies. Houd onze website en de nieuwsbrief in de gaten voor meer informatie en schrijf je gratis in.

The post 12 mei – lancering rapport ‘Future-proofing the AV Archive’ appeared first on AVA_NET.

De films tonen een bijzonder inkijkje in het leven van Glaser tijdens de bezetting. Op één film is de illegale dansschool te zien die zij op de zolder van haar woning voortzette, nadat ze als Joodse vrouw haar vier dansscholen had moeten sluiten. De andere film toont een uitje met leerlingen naar de Loonse en Drunense Duinen, als alternatief voor het afsluitingsbal dat haar werd geweigerd, omdat ze geen danszaal kon huren in Den Bosch. De beelden ademen een sfeer van plezier en ontspanning, zonder zichtbare sporen van de Duitse bezetting.

Wonderbaarlijk goed bewaard

Vlak voor haar oproep voor Kamp Westerbork begroef Glaser de filmrollen samen met haar dagboeken in de achtertuin van haar woning aan de Koninginnelaan in Den Boscgh. Na de bevrijding keerde ze in 1947 terug en groef ze de rollen op die wonderbaarlijk goed bewaard waren gebleven.

Glaser (1914–2000) overleefde deportaties naar Westerbork, Vught en Auschwitz. In dat laatste kamp wist ze ruim een jaar te overleven door dansles te geven aan SS’ers. Kort voor het einde van de oorlog werd ze door het Zweedse Rode Kruis geruild voor drie Duitse krijgsgevangenen. Ze bouwde daarna een nieuw leven op in Zweden.

De verwerving van de films door het BHIC kwam tot stand via neef Paul Glaser van de Roosje Glaser Foundation, die de films sinds 2014 bewaarde in samenwerking met Nationaal Monument Kamp Vught.

Benieuwd naar de films van Roosje Glaser? Bekijk ze op Brabantinbeelden.nl

Bron tekst: Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC)

The post BHIC stelt zeldzame films van danseres en Holocaustoverlevende Roosje Glaser online beschikbaar appeared first on AVA_NET.

De beelden kwamen aan het licht toen Ron van Hasselt in 2025 een oud blik bij de Groninger Archieven aandroeg. Daarin zaten films van zijn oom Jakob (Jaap) van Hasselt, een notaris die al jong vanuit Groningen naar Amsterdam vertrok. Hij trouwde er met Elisabeth (Lies) Wisbrun, een telg uit de familie die het modehuis Wisbrun en Liffman bestierde. Na de geboorte van hun eerste dochter Els in 1935 kochten Jaap en Lies een camera, en legden in de jaren daarna het leven van hun gezin vast op film.

Wat de beelden zo bijzonder maakt, is hun alledaagsheid. We zien de familie op wintersportvakantie in St. Moritz, Sinterklaas vieren, spelen op het strand en in de sneeuw. Er zijn familiebijeenkomsten in Haulerwijk, Groningen en Amsterdam, en beelden waarop ze de bruiloft van prinses Juliana en prins Bernhard vieren.

In 1941 houdt het filmen abrupt op. Samen onderduiken bleek niet mogelijk en Els en Karla werden gescheiden van hun ouders. Jaap en Lies overleefden de onderduik, maar Els en Karla werden verraden en vermoord in Auschwitz. 

Na de oorlog werd Jaap notaris van Otto Frank, de vader van Anne en Margot die hetzelfde onvoorstelbare verlies kende. De films lagen decennialang in blik, onaangeroerd. Jaap en Lies konden of wilden de beelden nooit meer bekijken. Meer dan tachtig jaar later zijn ze nu voor het eerst zichtbaar voor de buitenwereld, als een stille getuigenis van Els en Karla die zo jong uit het leven werden gerukt.

Van roestig blik naar 4K

De films zijn te bekijken via de Filmbank Groningen. De collectie bestaat uit 63 korte 8mm-films. De meeste zaten in roestige blikken en waren aangetast door verzuring. Toch slaagden de Groninger Archieven erin ze te digitaliseren op 4K-resolutie in DPX formaat. Een belangrijke techniek daarbij was de zogeheten wetgate-scan: hierbij wordt de film tijdens het scanproces bevochtigd met isopropanol. De vloeistof vult oppervlakteschade op en verwijdert grof vuil, waardoor de beeldkwaliteit aanzienlijk verbetert ten opzichte van een droge scan.

In het voorbeeld hieronder is dit kwaliteitsverschil goed te zien. De linkerkant is waar de wetgate op de filmscanner is gebruikt, de rechterkant niet.

Bron: persbericht Groninger Archieven

The post Groninger Archieven publiceren unieke familiefilms van Joods gezin dat de Holocaust niet overleefde appeared first on AVA_NET.

De beelden werden gemaakt door H.J.B. Hamer vanuit een raam op de bovenverdieping van zijn huis aan de Burgemeester Wuiteweg. De Canadezen hadden de bevolking verboden buiten op straat te zijn wanneer de lange stoet Duitse soldaten voorbijkwam. Ze waren bang dat mensen voor eigen rechter zouden spelen. Op de film van Hamer zien we ook beelden van de bevrijdingsfeesten in Drachten op 9 mei 1945 en van de viering van Koninginnedag op 31 augustus 1945. De filmbeelden werden in 2025 door mevrouw Renkema-Hamer, dochter van de filmmaker, geschonken aan Smelne’s Erfskip, de stichting die het cultuurhistorisch erfgoed van Drachten en omgeving levend houdt. De beelden zijn gedigitaliseerd door het Fries Film & Audio Archief.

Maar zien hoe ze thuis kwamen

Per dag trokken duizenden Duitse soldaten langs. In totaal zo’n 60.000 man. Bagage werd op handkarren en met paard-en-wagen meegevoerd: voedsel, drinken, dekens en veldkeukens. De Duitsers moesten de aftocht zelf regelen en mochten geen gebruik maken van de voorzieningen van de lokale bevolking. Een week eerder had een grote groep Duitse soldaten onder toezicht van de Canadezen de route voorbereid om onderweg bivakken voor te bereiden, latrines te graven en wasgelegenheden in te richten. Ze trokken vanaf Den Helder via Den Oever, over de Afsluitdijk, door Zurich, Sneek, Akkrum, Drachten, Haulerwijk, Zuidlaren en Nieuw Beerta. Bij Nieuweschans staken ze de grens over. Vervoers- en levensmiddelen werden bij de grens achtergelaten. Vanaf daar moesten de soldaten maar zien hoe ze thuis kwamen.

Gecompliceerde en riskante onderneming

Tussen Drachten en Olterterp waren drie bivakken ingericht, verzamelplaatsen voor de Duitse krijgsgevangenen. Ze brachten er de nacht door en trokken de volgende dag weer verder. In de Drachtster Courant werd een verordening gepubliceerd dat niemand tijdens de nachtelijke uren in de buurt van de kampen mocht komen. Iedereen die dit toch probeerde, werd neergeschoten. Het maakt duidelijk dat de terugtrekking van de gehate bezettingsmacht een logistiek gecompliceerde en riskante onderneming was. De hele operatie duurde zo’n tien dagen, vermeldt de krant.

Bijzondere indruk

Filmbeelden van de aftocht van Duitse soldaten zijn zeldzaam, maar niet helemaal uniek. Het Fries Film- en Audioarchief beschikt bijvoorbeeld over beelden van Duitse soldaten die eind mei over de Leeuwarderweg door Sneek trekken. Maar de beelden uit Drachten zijn veel langer, van dichterbij gefilmd en van betere kwaliteit. Ze geven een bijzondere indruk van de terugtocht met infanterie en cavalerie.

Filmmaker H.J.B. Hamer was lederwarenfabrikant in Drachten. Hij was bevriend met dierenarts Douwe Rijpkema. Ze woonden een paar huizen van elkaar vandaan. Douwe Rijpkema was een van de leiders van het verzet in Drachten. Hamer was ook bij het verzet betrokken, maar bleef op de achtergrond om Rijpkema te kunnen opvolgen als deze zou worden ingerekend. Na de oorlog was Hamer een van de belangrijke figuren die de industrialisatieplannen in Drachten tot een succes maakten.

Aangrijpend beeld

De filmbeelden van Hamer, die circa 20 minuten duren, worden met twee andere korte films over de bezettingstijd in Drachten op zaterdagavond 9 mei in schouwburg De Lawei vertoond. Samen schetsen deze films een veelzijdig en aangrijpend beeld van een regio in oorlogstijd en na de herwonnen vrijheid. De avond in de Lawei wordt verzorgd door Smelne’s Erfskip en het Fries Film & Audio Archief.

Bron: persbericht Fries Film & Audio Archief

The post Zeldzame filmbeelden aftocht Duitse Wehrmacht mei 1945 ontdekt appeared first on AVA_NET.

Een goede vriend van me, met wie ik in het verleden als audio-engineer heb samengewerkt in grote delen van Europa, heeft mij onlangs een complete set testbanden voor bandrecorders uit zijn “toolbox” overhandigd. Nu de markt is veranderd en er bijna geen analoge audioregistraties meer worden gemaakt, besloot hij deze set aan mij te geven. De verzameling bestaat uit vier geluidsbanden, oplopend in breedte van ¼” tot 2”, vol met testtonen, oftewel: pieptonen.

Mijn verhaal over deze verkregen testbanden roept steevast mooie reacties op: van oprechte verwondering tot de technische diepgang van experts die direct naar de details vragen. Maar wat doen deze testbanden precies? Waarom zijn ze zo bijzonder, en waarom kun je niet zonder bij de digitalisering van audio?

De belangrijkste schakel tussen toen en nu

Testbanden, ook wel referentiebanden genoemd, dienen als het ultieme precisie-instrument om te garanderen dat een machine exact zo functioneert als de fabrikant het heeft bedoeld. Wanneer we oude banden uit archieven gaan digitaliseren, is de testband de belangrijkste schakel tussen toen en nu.

Stel je voor dat je een unieke opname hebt van een jazzconcert uit 1964. Die band is opgenomen op een machine die destijds volgens een specifieke norm (bijvoorbeeld NAB) was afgesteld. Als jij die band vandaag afspeelt op een machine die “zomaar wat doet”, klinkt deze historische opname dof, vervormd of simpelweg verkeerd.

Door je digitaliseringsset eerst te kalibreren met een testband, creëer je een transparant venster naar het verleden. Je weet dan 100% zeker: “Wat ik nu digitaal opsla, is exact wat er in 1964 op die tape is gezet.” Zonder die testband is digitaliseren eigenlijk maar een gok.

Een meetinstrument, geen muziek

Een testband is een speciaal geproduceerde magneetband waarop uiterst nauwkeurige signalen zijn opgenomen door een geijkt laboratoriumapparaat. In tegenstelling tot een gewone muziekband, die bedoeld is om naar te luisteren, is een testband puur een meetinstrument.

In dit geval bevatten deze banden specifieke sinustonen op exact vastgestelde sterktes en frequenties. Denk aan:

• Azimuth-correctie: De afspeelkop moet exact 90 graden op de band staan. Staat deze een fractie scheef, dan verlies je direct alle hoge tonen (het geluid wordt “dof”).
• Level-kalibratie: Zorgen dat 0 dB op de VU-meters ook echt overeenkomt met de internationale standaard voor magnetisatie (nWb/m). Zodat je optimaal gebruikmaakt van de beschikbare dynamische ruimte, oftewel de sweet spot.
• Frequentierespons: Controleren of de recorder alle tonen van laag tot hoog gelijkmatig weergeeft.

Kun je de testbanden kopiëren?

Het antwoord is een resoluut nee. Zelfs de allerbeste recorder ter wereld voegt een minuscuul beetje van zijn eigen “karakter” (of foutjes) toe aan een opname. Als je een testband kopieert, kopieer je de imperfecties van jouw “perfect afgestelde” machine mee. Je kopie is dan geen meetlat meer, maar een schatting.

Waarom zijn deze banden zo speciaal?

Wat deze banden uniek maakt, is de absolute nauwkeurigheid. Deze banden zijn “Full Track”. Dat betekent dat het magnetische signaal over de volle breedte van de tape is geschreven, als een perfect strak getrokken laken. Hierdoor maakt het niet uit of je een oude mono-recorder uit de jaren ’50 hebt of een geavanceerde 24-sporenstudiomachine; dit voorkomt fasefouten. Een echte referentieband is altijd een “eerste generatie” product, rechtstreeks uit de moedermachine van het lab. Ze worden per stuk gemaakt, en dat is dan ook de reden dat testbanden over het algemeen een serienummer hebben.

Zijn er nog andere typen testbanden?

Zeker! De verkregen banden zijn multifrequentie tapes, maar je hebt ook tapes voor het inregelen van de track-indeling, de snelheid, wow en flutter, et cetera.

Waarom zijn ze vandaag de dag nog belangrijk?

Magneetbanden vergaan (denk aan het Sticky Shed Syndrome en VinegarSyndrome). We hebben vaak maar één kans om een oude band goed over te zetten naar digitaal voordat de tape te slecht wordt om nog af te spelen. Als je machine op dat moment niet optimaal is afgesteld met een referentieband, gooi je onherstelbare audiokwaliteit weg. Het is het verschil tussen een vage herinnering en een haarscherp monument in audio.

(Afbeeldingen: Tonnie van Els)

The post Piepende banden appeared first on AVA_NET.

Dit is precies de sleutel van het succes bij het GIPHY-kanaal van BrabantinBeelden: hier worden korte stukjes historisch beeldmateriaal elke dag duizenden keren bekeken en gedeeld. De oude filmfragmenten die al jaren op de plank lagen, duiken zo op in WhatsApp-chats, Instagram Story’s en presentaties. Onlangs bereikten we met onze gifjes een miljard views. 

Waarom gifjes werken

Een GIF (Graphics Interchange Format) is kort gezegd een bewegend plaatje. Het duurt meestal een paar seconden en herhaalt zich eindeloos. Je kunt het gebruiken om je gevoel ergens over te uiten, om kort en krachtig ergens op te reageren, of gewoon omdat je het een leuk clipje vindt. Via het platform GIPHY kun je gifjes beschikbaar maken voor allerlei social media die de GIPHY-bibliotheek integreren. Het draait om eenvoud: kleine beelden met een sterke emotionele of humoristische lading die gebruikers willen delen.

De gifjes van BrabantinBeelden

BrabantinBeelden  is een samenwerking tussen verschillende Brabantse archiefinstellingen. Samen presenteren we onze audiovisuele collecties door filmmontages te maken en verhalen te schrijven rondom onze beelden. Daarmee proberen we publiek te bereiken dat niet zelf gaat speuren in de filmbanken, maar het wel leuk vindt om oude beelden te zien.

Toen we nadachten over hoe we het hergebruik van onze filmbeelden konden stimuleren, ontstond het idee om een GIPHY-kanaal te beginnen. Daarop kunnen we precies de ontroerendste, grappigste en leukste stukjes uit onze films aanbieden op een laagdrempelige manier. Iedereen kan de beelden meteen gebruiken en met een klik op de knop delen. 

Onze gifjes maken we met kleine stukjes historische film uit onze collecties. Het is vast herkenbaar als je vaker films beschrijft: tijdens het beschrijven vallen ons al beelden op die iets grappigs, vreemds of menselijks laten zien. Het is een kleine moeite om deze beelden dan apart te zetten en er een gifje van te maken. Wij maken onze gifjes in het filmbewerkingsprogramma Adobe Premiere Pro, maar je kunt tegenwoordig ook rechtstreeks beelden bewerken in GIPHY zelf.  

Vind je niche: gifjes in dialect

Een belangrijk element in het succes van de BrabantinBeelden-gifjes is de combinatie van tekst en beeld. Voor sommige gifjes voegen we een term in dialect toe. Dit werkt goed, omdat tekst en beeld elkaar versterken. Ook bleek het de vindbaarheid van onze gifjes te verhogen: toen we begonnen waren er nog niet zoveel gifjes in Brabants dialect. Hierdoor kwamen we snel bovenaan in de zoekresultaten.

Bedenk eens wat jouw niche zou kunnen zijn. Is dat ook dialect, of misschien herkenbare, lokale gebruiken die nog niet makkelijk terug te vinden zijn? Gifjes rondom feestdagen scoren altijd goed.

Let op de auteursrechten

Wanneer je een gifje online plaatst, kun je het er eigenlijk nooit meer vanaf halen. Dit betekent dat je moet zorgen dat de rechten van het beeldmateriaal dat je gebruikt op orde zijn. BrabantinBeelden gebruikt daarom alleen materiaal waarvan we zeker weten dat het kan: onze eigen collecties waar we duidelijke afspraken met de schenkers hebben gemaakt, CC0-materiaal zoals oude polygoonjournaals of beelden uit het publiek domein. Daarnaast plaatsen we op elk gifje een watermerk, zodat de herkomst altijd terug te leiden is naar ons. Ook wanneer het ‘zomaar’ ergens op internet opduikt. 

Zelf aan de slag

Wil je zelf ook gifjes gaan maken met je collecties? Het is niet ingewikkeld, het start met durven experimenteren. Kijk eens met andere ogen naar je collectie: Waar zit de emotie? Waar zit de humor? In welke situaties zou iemand dit beeld willen gebruiken?

Praktische stappen:

• Verzamel beeldmateriaal waarvan de rechten in orde zijn. 
• Knip korte fragmenten uit en voeg eventueel tekst of graphics toe. Dit kan met videobewerkingssoftware, maar GIPHY heeft hier ook online tools voor. 
• Plaats deze fragmenten op GIPHY, met duidelijke tags zodat ze gevonden kunnen worden.
• Laat je GIPHY-kanaal verifiëren om in de zoekresultaten te kunnen komen.
• Sommige apps werken niet GIPHY, maar gebruiken alternatief Tenor . Voor optimale vindbaarheid kun je je gifjes uit GIPHY ook hier uploaden. 

Doe het niet zelf: betrek je publiek

Een leuke, educatieve optie voor het werken met gifjes is om het niet allemaal zelf te doen. Draai het proces eens om: organiseer een workshop waarin jongeren, vrijwilligers of bezoekers zelf gifjes maken met jouw beeldmateriaal. Zo zien nieuwe ogen je archiefbeelden en dat kan verrassende resultaten opleveren. Wat professionals zien als historisch relevant, kan door buitenstaanders worden herkend als grappig of opvallend. 

Een miljard views

Het succes van de historische gifjes laat zien dat erfgoed niet altijd groots of zwaar hoeft te zijn om relevant te zijn. Onze gifjes tonen geen grote historische gebeurtenissen, maar alledaagse situaties: mensen die lachen, dansen of een emotie tonen. De kracht zit hem in de herkenbaarheid.  

Door deze beelden toegankelijk te maken voor een breed publiek, vergroot je de zichtbaarheid van collecties. Waar een online filmcollectie misschien duizenden views genereert, kan een succesvol gifje miljoenen keren verschijnen in conversaties wereldwijd.  Met wat humor, creativiteit en digitale experimenten kun je erfgoed nieuw leven inblazen en een plaats geven in de digitale cultuur van vandaag.

Zoals gezegd: BrabantinBeelden bereikte onlangs na een kleine vijf jaar op GIPHY een miljard views. Een mooie mijlpaal, maar we zijn nog lang niet klaar. Als je eenmaal bezig bent, dan vind je overal inspiratie!

The post Geef je archiefbeelden nieuw leven als gifje appeared first on AVA_NET.

In haar werk onderzoekt Muroni hoe zwarte vrouwen historisch zijn vastgelegd en hoe vaak zij ontbreken in archiefcollecties. Tijdens het maakproces van haar film Forget All You Know (About Aliens) werd voor haar pijnlijk duidelijk hoe zwaar zwarte vrouwen onder gerepresenteerd zijn in bestaand audiovisueel archiefmateriaal. Dit inzicht vormde de aanleiding Attestatie de Vita, een project in samenwerking met Eye Filmmuseum en Beeld & Geluid waarin zij de zwarte vrouw opnieuw in een historische context plaatst. Ze doet dit aan de hand van archiefmateriaal en nieuw gecreëerd beeld, los van het antropologische frame, en vanuit eigen perspectief.

Ruimte aan onderbelichte stemmen

Tijdens de masterclass geeft Muroni haar visie op afrofuturisme, een term die technologie, spiritualiteit, mythologie en sociale rechtvaardigheid met elkaar verbindt en een alternatief toekomstbeeld biedt waarin zwarte culturen en perspectieven centraal staan. Ook bespreekt ze aan de hand van fragmenten het maakproces van haar film. Hoe gaat ze om met het vinden van archiefmateriaal en hoe transformeert ze deze naar een dekoloniaal perspectief? Onderwerpen die raken aan urgente vragen die binnen veel erfgoed- en archiefinstellingen leven. Hoe maken we onze collecties inclusiever? Hoe geven we ruimte aan onderbelichte stemmen? En hoe plaatsen we historisch materiaal in een bredere maatschappelijke context?

De masterclass Afrofuturisme en Archief is onderdeel van het Talent & Industry-programma waarin het IFA jonge en beginnende filmmakers de kans biedt om hun kennis en netwerk uit te breiden.

Wil jij erbij zijn? Bestel je ticket.

The post Masterclass Afrofuturisme en Archief met Mirella Muroni appeared first on AVA_NET.

Op de laatste foto, van links naar rechts: Arun Palit en Carola van Dijk (Gelders Archief), Evelien Wolda, Mutaleni Nadimi, Saskia Arentsen en Jos Flikweert (Beeld & Geluid).

Meer lezen? Lees dit verslag van Carola van Dijk op de website van het Gelders Archief.

The post Op bezoek bij het Gelders Archief appeared first on AVA_NET.

FRAME is een internationaal trainingsprogramma voor professionals in het audiovisueel erfgoedveld, georganiseerd door het Franse Institut National de l’Audiovisuel (INA) met steun van FIAT/IFTA, EBU Academy en co-financiering van het Creative Europe MEDIA-programma van de Europese Unie.

Het programma behandelt alle stappen van het beheer van audiovisuele archieven: van behoud en digitalisering tot documentatie, toegang en hergebruik. De trainingen worden in het Engels gegeven door erkende Europese en internationale experts.

De opleidingen zijn gericht op Europese en internationale professionals die werken met audiovisuele archieven, ongeacht ervaring of achtergrond. Het programma bestaat uit verschillende activiteiten die zijn afgestemd op verschillende ervaringsniveaus en professionele doelstellingen.

FRAME 2026 bestaat uit:

FRAME Mentoring

Persoonlijke begeleiding bij je eigen project door een erkende mentor. Het traject loopt van 1 juni tot en met 31 december 2026 en bestaat uit maandelijkse voortgangsmomenten, aangevuld met een professionele werkervaring bij een internationale instelling.

De aanmeldingsperiode loopt van 6 februari tot en met 22 maart.

FRAME Advanced Tech

Deze intensieve training van een week is bedoeld voor ervaren professionals die hun technische vaardigheden verder willen ontwikkelen en hun kennis van audiovisuele conservering en archieftechnologieën willen verdiepen.

Datum: 15 tot en met 19 juni
Locatie: INA, Parijs
Aanmelden: 23 februari tot en met 8 april.

FRAME Basics

Deze training biedt een stevige basis voor iedereen die zijn of haar kennis van het audiovisuele archiefveld wil vergroten.

Data: 16 tot en met 18 november en 23 tot en met 25 november
De aanmeldingsperiode loopt van 24 juni tot en met 1 oktober.

FRAME Expert

Het FRAME Expert seminar vindt dit jaar opnieuw plaats tijdens de FIAT/IFTA Wereldconferentie, van 6 tot en met 9 oktober in São Paulo, Brazilië.

Nieuw in 2026 is een extra FRAME Expert seminar, georganiseerd in samenwerking met de EBU Academy. De datum hiervan wordt later bekendgemaakt.

Meer informatie vind je op de website van INA

The post FRAME 2026 – Save the dates! appeared first on AVA_NET.