Samenwerking centraal
Tijdens een drukbezocht netwerkevenement in het TOBACCO Theater in Amsterdam benadrukte Youssef Louakili, directeur Media en Creatieve Industrie bij OCW, het belang van samenwerking. Hij sprak de diverse groep erfgoedprofessionals toe: van bibliothecarissen en archivarissen tot programmeurs en vrijwilligers. “Het is een gezamenlijke inspanning van iedereen in het netwerk, inclusief beleidsmakers,” aldus Louakili.

Focus op nieuwe prioriteiten
De strategie voor 2025-2028 bouwt voort op de bestaande basis van het delen van erfgoedinformatie bij de bron. Tegelijkertijd worden nieuwe accenten gelegd, zoals meer aandacht voor immaterieel erfgoed en erfgoed vanuit het hele Koninkrijk. Ook de maatschappelijke waarde en verbindende rol van erfgoed krijgen een prominentere plaats, in lijn met de Uitvoeringsagenda Faro. Daarnaast worden duurzaamheid en de vindbaarheid en bruikbaarheid van digitaal erfgoed verder verbeterd.

Actualisatie en vooruitblik
De strategie wordt elke vier jaar geëvalueerd en bijgesteld. Voor deze herziening is input verzameld vanuit zowel Europees Nederland als het Caribische deel van het Koninkrijk. Dit zorgt ervoor dat de strategie blijft inspelen op actuele uitdagingen en kansen binnen het erfgoedveld.

Meer informatie vind je in dit bericht van Netwerk Digitaal Erfgoed of lees meteen de Nationale Strategie Digitaal Erfgoed

The post Nieuwe Nationale Strategie Digitaal Erfgoed 2025-2028 gelanceerd appeared first on AVA_NET.

Een werk wordt publiek domein wanneer de auteursrechten en aanverwante rechten zijn vervallen. Auteursrechten vervallen 70 jaar na de dood van de maker (vanaf januari in het opvolgende jaar). In 2024 kijken we naar de werken van makers die in 1953 zijn overleden. Ieder jaar onderzoek ik weer collecties die we mogen vrijgeven aan het publiek, maar dat is nog niet zo makkelijk. Films worden als een ‘gesamtkunstwerk’ gemaakt met regisseurs, scenarioschrijvers, acteurs, muzikanten, enzovoorts. We hebben daardoor te maken met meerdere makers en rechthebbenden. Als conservator voor bedrijfsfilms, reclames en amateuropnamen kan ik een groot deel van deze collecties niet vrijgeven. Voor de meeste opdrachtfilms en reclames is het moeilijk te bepalen wie de makers en rechthebbenden zijn. De amateurfilmer werkte daarentegen vaak zelfstandig. Soms wel met zijn filmclubleden, maar meestal alleen. De auteursrechten zijn daardoor eenvoudiger te achterhalen. Echter ontbreken er bij grote delen van de collectie biografische gegevens en dus ook sterfdata. Amateurfilmers zijn meestal geen publieke figuren, waardoor die gegevens niet voor het oprapen liggen. Maar met een beetje goed zoeken en soms wat geluk komen we een heel eind. En zo verklaren we best wat collecties publiek domein.

Goed huisvaderschap

Alleen heb je bij amateurfilms, en met name ‘home movies’, ook nog een andere verantwoordelijkheid. Een groot deel van die films is nooit gemaakt voor het grote publiek. Het zijn soms intieme beelden van de eerste levensjaren van een gezinslid of vakantievieren op de camping. Vandaar dat Beeld & Geluid bij iedere schenking in de overeenkomst zich committeert aan ‘goed huisvaderschap’. Dat houdt in dat het materiaal niet onderdeel mag worden van een verhaal dat de privacy kan schaden.

Wanneer bij Beeld & Geluid een film publiek domein wordt, dan kunnen mensen dit materiaal downloaden en zonder opgave van reden gebruiken in een eigen montage. Voor amateurfilms hebben we besloten om dit niet te doen. Familiefilms mogen best gebruikt worden, het is immers een rijke bron voor documentairemakers, maar we willen wel weten waar het voor gebruikt wordt en dat het in de juiste context gebruikt gaat worden. En dus streamen we, tot nu toe, amateurfilms online en bieden we deze niet aan om te downloaden. 

Laag risico

Maar we zijn toch iets meer gaan inzoomen op de verschillende films binnen die collectie en we hebben besloten om bepaalde films vrij te geven. De amateurfilms worden publiek domein en open online beschikbaar gesteld, wanneer er nagenoeg geen mensen herkenbaar in beeld zijn gebracht. Daarnaast kijken we naar de omstanders, de mensen op straat. Hoe herkenbaar zijn ze in beeld en hoe oud zouden deze mensen nu zijn? Als we inschatten dat ze op dit moment ouder zijn dan 100 jaar, dan zijn deze personen mogelijk overleden en zien we een laag risico.

Op dit moment hebben we een stuk of acht collecties bekeken en die zijn we stuk-voor-stuk doorgelopen. Een groot deel hiervan betrof familiefilms, waarin de familieleden herkenbaar in beeld waren. We hebben nu zo’n 38 films vrij kunnen geven. Dit aantal zal groeien, naarmate we meer onderzoek doen naar de sterfdata van makers.  

Goede oplossing

Het materiaal is nu te raadplegen op Peertube. Dit is een open platform van Beeld & Geluid. We gebruiken dit platform als showcase. Bij iedere video staat een PID (persistent identifier) met een link naar de publieke catalogus van Beeld & Geluid en van daaruit kan men momenteel tegen geringe kosten (tussen de 0,50 – 2,00 EUR) het materiaal downloaden. 

Ik denk dat we hiermee een goede oplossing hebben gevonden. Met name de reizen, de beelden in het buitenland, maar ook reisjes in het eigen Nederland kunnen we nu langzaamaan gaan vrijgeven. Hiermee hebben we een kleine stap kunnen zetten om meer materiaal beschikbaar te stellen. 

The post Amateurfilms in het publiek domein: wel of niet vrijgeven? appeared first on AVA_NET.

Enkele bevindingen uit het onderzoek:

• instellingen hebben een groeiende ambitie en noodzaak om analoog materiaal, met name geluidsdragers, te digitaliseren
• de hoeveelheid Born Digital materiaal bij instellingen neemt toe, evenals de behoefte aan standaardisatie en het delen van best practices rond dit thema
• het archiveren van webcontent vraagt om meer kennis en richtlijnen
• er is behoefte aan meer kennisdeling over auteursrechten, zoals de Out of Commerce-regeling en de AVG
• er bestaat een kennisbehoefte met betrekking tot de inzet van nieuwe technieken en technische ontwikkelingen, zoals spraak- en beeldherkenning, AI en machine learning. Deze ontwikkelingen bieden mogelijk veel kansen voor het beheer van audiovisueel materiaal in de toekomst.

Wil je meer informatie of dieper ingaan op deze en de andere bevindingen? De volledige Trendmonitor is beschikbaar in de Kennisbank van AVA_Net.

Activiteiten AVA_Net

De resultaten van het trendmonitor-onderzoek geven onder meer richting aan de activiteiten van AVA_Net. Zo organiseerde eind 2022, in afwachting van de uitkomsten, het webinar ‘AVG kan meer dan je denkt’, waarbij praktische voorbeelden werden gedeeld over hoe je de AVG kunt toepassen voor de (online) beschikbaarstelling van AV-erfgoed. Heb je dit webinar gemist? Kijk het hieronder terug.
En op 27 september aanstaande organiseert AVA_Net een fysieke kennisbijeenkomst bij Beeld & Geluid. Hierin zullen deskundigen van Beeld & Geluid diverse aspecten van auteursrechten bespreken. Wil jij daar bij zijn? Schrijf je snel in, want er is beperkt plek.

The post Trendmonitor Audiovisuele Collecties in Nederland 2022 appeared first on AVA_NET.

Ben jij een erfgoedprofessional en werk jij voor een organisatie die een AV-collectie beheert? Doe mee met het Trendmonitor-onderzoek en draag bij aan het inzichtelijk maken van de stand van zaken rond AV-erfgoedcollecties in Nederland. Zo versterken wij met elkaar de positie van AV-erfgoed in Nederland.

Vul voor vrijdag 6 januari deze vragenlijst in, of laat dit doen door de collega die binnen jouw organisatie verantwoordelijk is voor het beheer van de AV-collectie. Wij stellen je deelname zeer op prijs.

TrendMonitor Audiovisuele Collecties in Nederland

De TrendMonitor Audiovisuele Collecties in Nederland is een terugkerend, tweejaarlijks onderzoek naar de trends en ontwikkelingen op het gebied van beheer, behoud en beschikbaarstelling van audiovisuele collecties. Het huidige onderzoek wordt uitgevoerd door onderzoeksbureau KWINK Groep. Beeld & Geluid zal de uitkomsten van deze TrendMonitor publiceren. AVA_Net zorgt voor de verspreiding binnen het netwerk. De eerste TrendMonitor dateert uit 2016. Eerdere publicaties kun je hier vinden.

The post Doe mee met de Trendmonitor Audiovisuele Collecties in Nederland – deadline verlengd naar 6 januari appeared first on AVA_NET.

Vul voor vrijdag 6 januari deze vragenlijst in, of laat dit doen door de collega die binnen jouw organisatie verantwoordelijk is voor het beheer van de AV-collectie. Wij stellen je deelname zeer op prijs.

TrendMonitor Audiovisuele Collecties in Nederland

De TrendMonitor Audiovisuele Collecties in Nederland is een terugkerend, tweejaarlijks onderzoek naar de trends en ontwikkelingen op het gebied van beheer, behoud en beschikbaarstelling van audiovisuele collecties. Het huidige onderzoek wordt uitgevoerd door onderzoeksbureau KWINK Groep. Beeld & Geluid zal de uitkomsten van deze TrendMonitor publiceren. AVA_Net zorgt voor de verspreiding binnen het netwerk. De eerste TrendMonitor dateert uit 2016. Eerdere publicaties kun je hier vinden.

The post Doe mee met de TrendMonitor Audiovisuele Collecties in Nederland 2022 appeared first on AVA_NET.

Containers en Codecs

In de Wegwijzer Voorkeursformaten zijn alle bestandsformaten geordend in het register. Dat gebeurt in de eerste plaats door de formaten in te delen naar toepassingsgebied. Bijvoorbeeld ‘bewegend beeld’. Hieronder vallen alle video bestandsformaten. Ook ‘audio’ is een toepassingsgebied.

Typisch voor audio en videobestanden is dat ze bestaan uit een containerbestand (wrapper) met meerdere sporen (tracks). Bijvoorbeeld een videospoor en een audiospoor. Dit spoor kan ruwe data bevatten, maar is meestal een gecodeerde vastlegging daarvan. Het doel van de codering is om de informatie efficiënter op te slaan. Door deze compressie zal over het algemeen de bitrate kleiner worden. Dat betekent dat het bestand kleiner wordt, maar kan ook betekenen dat de informatie die per seconde beschikbaar is om het bewegende beeld en geluid te genereren minder wordt.

De codering (codec) is zeer bepalend voor het behoud van de kwaliteit van het oorspronkelijke beeld en geluid. Zolang de compressie weer terugvertaald kan worden naar de oorspronkelijke informatie op bitniveau is sprake van lossless compressie: zonder informatieverlies. Als dat niet mogelijk is spreekt men van een lossy formaat. Bij een (te) sterke compressie treedt zichtbaar kwaliteitsverlies op, zoals korrelig beeld of ‘artefacten’ (afwijkingen).

In de loop van de tijd zijn er vele codecs ontwikkeld. Sommige zijn gebonden aan bepaalde containerformaten en vice versa. Andere zijn heel flexibel en komen in allerlei combinaties met containerformaten voor. Zie deze voorbeelden:

Bron: Wikipedia

Uitruil-principe

De reden dat er verschillende codecs zijn ontwikkeld hangt deels samen met het feit dat softwareontwikkelaars met ‘eigen’ bestandsformaten, eigen specifieke codecs hebben bedacht en daarmee onderling concurreren. In essentie is meestal sprake van een uitruil tussen bestandsgrootte en rekencapaciteit. Hoe kleiner het bestand, hoe meer rekenkracht er nodig is om het bestand weer af te spelen in de oorspronkelijke kwaliteit. Hoe slimmer de codec is gemaakt, hoe voordeliger deze uitruil kan plaatsvinden.

Vanwege dit uitruil-principe zullen voor verschillende gebruiksdoelen ook verschillende codecs geschikter zijn. Zo ontwikkelde Apple codecs variërend van lossless high quality voor pre-production, waarbij beeld voor beeld editing mogelijk blijft, tot sterk gecomprimeerde lossy versies die weinig opslagruimte vergen en makkelijk afspelen. Welke codec geschikt is in een bepaalde situatie is bovendien afhankelijk van de content zelf: stilstaand beeld met weinig details levert bij compressie nu eenmaal minder ‘artefacten’ op dan sterk dynamische beelden met veel details.

PREMIS

Het onderscheid tussen containerbestand en codec is ook terug te zien in het model van PREMIS, de internationale standaard voor preserveringsmetadata. Het te preserveren object kent in dit model vier niveaus, waaronder de file en de bitstream. Dit maakt het mogelijk om eigenschappen van het containerbestand in de file op te nemen, en eigenschappen van een track in de bitstream. De omschrijving van de file en de bitstream volgens het model (zie hieronder) vertelt welke eigenschappen bij welk niveau worden vastgelegd. In dit model is de codec-naam op bitstream niveau het equivalent van de File format op file niveau.

A File is a named and ordered sequence of bytes that is known to an operating system. A File can be zero or more bytes and has a File format, access permissions, and File system characteristics such as size and last modification date

A Bitstream is contiguous or non-contiguous data within a file that has meaningful common properties for preservation purposes

Codecs als onderdeel van het formaatbeleid

Door een formaatbeleid voor AV-bestanden op te stellen maakt een archief onder andere duidelijk welke bestandsformaten de voorkeur genieten met het oog op preservering van de content. Het is wenselijk om dan niet alleen het containerformaat te noemen, maar ook de te gebruiken codecs van de tracks binnen de container. In de eerste plaats omdat de ondersteuning van de codecs in de loop van de tijd kan wegvallen. Net als de fileformaten worden codecs door nieuwe varianten opgevolgd en raken oude varianten op die manier gedateerd en zelfs obsolete. Uit oogpunt van preservering is het daarom van belang aan te geven welke codecs wel of niet mogen worden toegepast.

Een tweede reden om codecs onderdeel van het formaatbeleid te laten zijn is de hiervoor genoemde impact op de kwaliteit van het bestand. Afhankelijk van de doelstelling van het archief en de eisen van z’n community, zal het archief keuzes maken voor een optimum tussen beeld en geluidskwaliteit, omvang van het bestand, en benodigde rekencapaciteit.

Overigens is in dit verband niet alleen de codec van belang, maar kunnen ook restricties gelden voor andere eigenschappen van de file. Het kan daarbij gaan om eigenschappen van de file als geheel (bijvoorbeeld het maximum aantal tracks) als ook om eigenschappen van het videotrack of het geluidstrack. Het geheel van eigenschappen waaraan een file van een bepaald bestandsformaat moet voldoen noemt men het vereiste ‘profiel’ van een bestand.

MXF als voorbeeld

Zo hanteert Beeld en Geluid drie profielen van het MXF OP1a containerformaat als voorkeursformaat voor videobestanden. De MXF (Material Exchange Format) is een generiek formaat waarvoor een aantal standaard varianten (Operational Patterns) zijn gedefinieerd, die de opbouw van de tracks binnen de container specificeren. Voor OP1a geldt dat er één track is, óf dat er meerdere tracks ‘interleaved’ in de container zijn opgeslagen. Praktisch betekent dit dat video en audio om en om in bits zijn gecodeerd. Dit maakt het een geschikt formaat voor de distributie van files door uitzendorganisaties.

De drie profielen die Beeld en Geluid binnen deze container heeft gespecificeerd bevatten elk een MPEG2 codec voor de video, in combinatie met PCM audio samples. De bitdiepte voor het vastleggen van kleurinformatie is 4:2:2. Aanvullende kenmerken:

• D-10-30: iframes beeldresolutie 720×608 bitrate 30 Mbps
• D-10-50 iframes beeldresolutie 720×608 bitrate 50 Mbps
• XDCAM HD422: gop structure (beeldcompressie), beeldresolutie 1920×1080, bitrate 50 Mbps

Deze varianten laten zien dat met diverse compressietechnieken een hogere beeldresolutie mogelijk is met tegelijk dezelfde bitrate.

Wat betekent dit nu voor de Wegwijzer Voorkeursformaten? 

Om inzicht te geven in de voorkeuren en ondersteuning van AV-bestanden is het niet voldoende om alleen het bestandsformaat (containerformaat) te noemen. Om die reden zijn ook verschillende codecs als ‘bestandsformaat’ in het register van de wegwijzer opgenomen. Idealiter is het mogelijk om de combinatie van containers en codecs aan te geven. En deze mogelijk aan te vullen met specifieke eisen die worden gesteld.

De expertisegroep Voorkeursformaten gaat hier nu verder mee aan de slag. Zo gaat de groep kijken naar een manier om te documenteren welke combinaties van containers en codecs mogelijk zijn, en welke niet. Onderzoek is nodig naar de impact daarvan op het datamodel van het register. Hetzelfde geldt voor het specificeren van eigenschappen en profielen.

Een ander element is de houdbaarheid score. De huidige wegwijzer laat per bestandsformaat een houdbaarheid score zien. Deze wordt ook getoond voor verschillende codecs in de wegwijzer. Nader onderzoek zal wellicht nodig zijn naar de vraag in hoeverre de houdbaarheid scores van bestandsformaten en codecs elkaar beïnvloeden of overlappen.

Maar de eerste stap is het maken van een eigen toepassingsgebied met codecs. We hopen dat dit de bruikbaarheid van de wegwijzer voor instellingen die nadenken over hun formaatbeleid verbetert. Heb je ideeën of vragen over dit onderwerp? Richt je dan tot de expertisegroep Voorkeursformaten via info@wegwijzervoorkeursformaten.nl

The post Beleid op AV-bestandsformaten: codecs nader bekeken appeared first on AVA_NET.

Syds geeft een toer door het archief en vertelt ondertussen over de achtergrond van het FFAA, de film- en audiocollectie, de digitalisering waarin ook historische verenigingen het archief weten te vinden, en over bijzondere acquisities. Zoals de filmbeelden van een kibboets in de buurt van Franeker, eind jaren ’30. Dit soort mooie collectieverhalen deelt het FFAA graag met het brede publiek en daarin werkt het samen met Omrop Fryslân: “Dankzij het tv-kanaal en de website van Omrop Fryslân zien heel veel mensen het ontdekte filmmateriaal. Zo breng je de beelden verder.”

De bal ligt bij de beleidsmakers

Wat er nog beter kan? Kijkend naar het brede erfgoedveld in Nederland, ziet Syds nog steeds leidinggevenden die de waarden van audiovisueel materiaal niet inzien en er daardoor ook niet in willen investeren. Dit geldt volgens Syds niet voor de grote audiovisuele archieven, maar als het gaat om de Nederlandse audiovisuele geschiedenis in de regio is er nog veel te winnen. “Dat moet je met lokale mensen oppakken omdat zij de filmbeelden kunnen herkennen, beschrijven en verder brengen. Maar de bal hiervoor ligt uiteindelijk bij de beleidsmakers.”

Luister alle afleveringen van ‘Paulus en De Nijs op reis’ op Soundcloud of Spotify.

Header: Syds Wiersma / NDE

The post NDE-podcast ‘Paulus en De Nijs op reis’ op bezoek bij Syds Wiersma van het Fries Film en Audio Archief appeared first on AVA_NET.

“AVA_Net is voor mij daarin de belangrijkste kennispartner”

“Op dit moment werk ik als adviseur bij het DEN Kennisinstituut voor cultuur en digitale transformatie. Daarvoor heb ik zestien jaar in allerlei ‘digitale rollen’ gewerkt. Zoals dat gaat ben ik daar een beetje ingerold. Van huis uit had ik al affiniteit met digitale media: mijn vader heeft een flink deel van zijn carrière gewerkt op de Technische Universiteit Eindhoven. Hij stond daar aan de wieg van wat later het internet is gaan heten. Toen ik twaalf was, hadden was hadden wij thuis al internet: twee rubberen noppen waar je de telefoonhoorn in duwde, gekoppeld aan een bakbeest van een computer met een klein schermpje met amberkleurige letters. ‘s Avonds bij het eten vertelde mijn pa vaak moppen en wist-u-datjes die hij ‘van het net had geplukt’. Later kon ik hier zelf een ook beetje mee overweg. Ik kan me nog het spannende gevoel herinneren van een Gopher het net opsturen en maar hopen dat hij 1 à 2 dagen later met de juiste info terugkwam en je niet per ongeluk een typefout had gemaakt of een te brede dan wel te smalle zoekvraag had gesteld.
Op mijn 20e ging ik studeren; journalistiek in Tilburg. In die tijd kon je nog niet afstuderen in nieuwe media, er stonden zelfs nog typemachines op de gangen van de Academie voor Journalistiek. Desalniettemin was er een groep docenten die hier wel iets mee wilde doen. Met een clubje van drie medestudenten heb ik me opgeworpen als proefkonijn voor het digitale curriculum in opbouw. Zodoende heb ik alle vakken gevolgd die het jaar na mijn afstuderen de afstudeerrichting Nieuwe Media zijn geworden, maar zelf ben ik dus afgestudeerd als tijdschriftjournalist.”

Van Belastingdienst tot DEN

“In het laatste jaar van mijn studie kreeg ik een bijbaantje als communicatiemedewerker bij het Centrum voor Architectuur en Stedebouw Tilburg (CAST). Na mijn afstuderen pakte ik daarnaast als freelancer allerlei losse klussen aan, totdat ik dat wat eenzaam vond worden. Bij de Belastingdienst zochten ze een redacteur instructieve communicatie om de papieren handleidingen van de dienst te vertalen naar het nieuw opgezette intranet. Dat heb ik aangepakt. Later werd ik eindredacteur van de Aangifte-website waar jij en ik onze aangifte voor de inkomstenbelasting doen. Hier heb ik onder meer een start heb gemaakt met het vervangen van de PDF-rekenvoorbeelden naar online rekenprogramma’s die vandaag de dag de norm zijn.
Twee jaar later had ik het wel gezien als rijksambtenaar en kwam er een kans langs bij het Nederlands Architectuurinstituut als medewerker marketing en communicatie met als specialiteit online. Ik had affiniteit met online én met architectuur, dus deze rol was op mijn lijf geschreven. Toen ik startte bij het NAi kon ik een dag per week besteden aan de website. Zestien jaar later, toen ik vertrok bij wat inmiddels Het Nieuwe Instituut heette, was ik Online manager en werkten we met een team van vijf man fulltime aan onze online uitingen. Zodoende ben ik meegegroeid met de opkomst van ‘digitaal’ in het culturele veld.
Na zestien jaar projecten leiden en teams aansturen bij het Nederlands Architectuurinstituut was het tijd voor iets anders. Op 1 januari 2021 ben ik als adviseur bij DEN aan de slag gegaan. DEN heeft zelf geen collectie, maar produceert kennis op het gebied van digitale transformatie voor de hele culturele sector. We doen dit onder meer door het maken van publicaties, het organiseren van workshops, trainingen, webinars, en vooral door actief te zijn in het brede culturele netwerk en daar kennis en kunde op het gebied van digitale transformatie aan elkaar te verbinden.”

AVA_Net: een belangrijke kennispartner

“Een netwerk als AVA_Net sluit daar nauw op aan, omdat we hiermee de verbanden kunnen leggen tussen culturele organisaties die ook met AV bezig zijn, maar dit vaak niet als kerntaak hebben. Of die vragen hebben over hoe om te gaan met dit type materiaal. Zo vormt DEN als het ware een brug tussen AVA_Net en andere erfgoed- en culturele organisaties, zoals archieven, musea en podiumkunstinstellingen.
Zo is veel materiaal van podiumkunstinstellingen AV-materiaal. Dat moet worden bewaard, beheerd en ontsloten. De rol van archivaris is vrijwel non-existent bij podiumkunstinstellingen en kennis ontbreekt veelal, maar het bewustzijn dat er ‘iets’ mee moet groeit wel. DEN helpt met onder andere een archieftraject waarin we instellingen begeleiden in het opzetten van een (digitaal) archief en, in tweede instantie, in het ontsluiten en koppelen van deze archieven via onder andere Podiumkunst.net en DAAN, de digitale AV-archief-infrastructuur van het instituut voor Beeld & Geluid.
Als adviseur mag ik organisaties adviseren, onder meer over hoe zij omgaan met hun AV-materiaal en het preserveren, beheren en ontsluiten hiervan. AVA_Net is daarin voor mij de belangrijkste kennispartner. Ook hoop ik via AVA_Net zelf mijn kennis over (digitaal) AV-erfgoed uit te breiden om zo andere organisaties nog beter te kunnen adviseren.”

The post Maak kennis met de Domeinraad van AVA_Net: Pepijn Lemmens appeared first on AVA_NET.

“Beeld & Geluid maakt al een aantal jaren goed gebruik van de DPC-middelen en we kijken er erg naar uit om onze betrokkenheid en verdere inzet voor de wereldwijde gemeenschap van digitale duurzaamheidsexperts te vergroten”, aldus Johan Oomen, Hoofd Onderzoek bij Beeld & Geluid. “Als een van Europa’s grootste audiovisuele archieven willen we vooral verder bijdragen aan het veiligstellen van complexe born-digital objecten. Gezien de gemeenschappelijke uitdagingen willen we de band tussen DPC en de audiovisuele archiveringsgemeenschap, inclusief de No Time to Wait-, FIAT/IFTA- en IASA-netwerken, graag verder versterken.”

Lees in dit artikel meer over de Digital Preservation Coalition en de toetreding door Beeld & Geluid.

The post Beeld & Geluid treedt toe tot de Digital Preservation Coalition appeared first on AVA_NET.

“Bundeling van kracht, expertise, kennis is mijns inziens randvoorwaardelijk geworden om verder te komen en relevant te zijn en blijven in die complexe digitale wereld”

“Aangenaam! Ik ben Jan Müller, geboren in 1967, directeur-bestuurder van de Regionale Publieke Omroep (RPO), dat is gevestigd op het Mediapark in Hilversum. Waar ik weer ben teruggekeerd na een periode te hebben gewerkt in Australië, waar ik als CEO van The National Film and Sound Archive heb mogen werken aan de digitale transformatie van dit archief en museum voor film- en broadcastcollecties. In mijn tijd als directeur van het Beeld & Geluid (2008-2017) heb ik in verschillende posities binnen (AV-)archief- en erfgoedgremia mee mogen werken aan de ontwikkeling van deze mooie sector. Zo was ik onder meer voorzitter van de Nationale Coalitie Digitale Duurzaamheid en later Netwerk Digitaal Erfgoed, van Europeana, FIAT/IFTA en PrestoCentre en was ik ook betrokken bij de start van AVA_Net. Ik vind het dan ook ontzettend leuk om als lid van de Domeinraad weer betrokken te zijn bij de verdere ontwikkeling van het AV-erfgoeddomein.

Eind 2008 solliciteerde ik op de functie van algemeen directeur van Beeld & Geluid. Ik had er op de kop af 20 jaar in de commerciële sector op zitten, om precies te zijn in de reclame- en marketing: vanaf mijn stage bij het toen grootste reclamebureau van Nederland, FHV/BBDO, tot en met mijn positie als CEO van Saatchi & Saatchi, onderdeel van een Amerikaans-Franse communicatienetwerk waarbinnen ik de Nederlandse vestiging leidde. Hoewel de overstap van de commerciële wereld naar de publieke sector een grote was, waren er tegelijkertijd toch ook wel veel overeenkomsten – zeker vanuit het oogpunt van waar (in dit geval) de overlap zat: media. De reclamesector was in die tijd net gestart met zijn digitale transformatie en zocht naarstig naar een positie in het digitale domein. Voor Beeld & Geluid gold in feite hetzelfde. In 2007 was gestart met het spraakmakende digitaliseringsproject ‘Beelden voor de Toekomst’. Een project dat 7 jaar zou duren en waarin Beeld & Geluid, EYE Filmmuseum, het Nationaal Archief en Kennisland meer dan 90 duizend uur video, 20 duizend uur film, zo’n 100 duizend uur audio en 2,5 miljoen foto’s hebben geconserveerd en gedigitaliseerd. Het project had een groot effect op de ontwikkeling van digitale cultuur, in Nederland en daarbuiten. Nooit had op zó’n enorme schaal, waar dan ook in de wereld, digitalisering van erfgoed plaatsgevonden. Beelden voor de Toekomst heeft innovatie in de erfgoedsector flink aangezwengeld, op het gebied van productie, beschikbaarstelling, toegankelijkheid, vindbaarheid, hergebruik etcetera.

Het heeft mij geleerd dat digitalisering van cruciaal belang is voor het voortleven van cultuur in algemene zin, maar ook dat ‘digitaal’ en digitale transformatie een continu proces is. Het houdt nooit op. De wereld, de maatschappij, de sector en onze gebruikers veranderen, en wij – de hoeders van ons (digitale) AV-erfgoed – zullen mee veranderen. Ik vind dat fascinerend. Als ik zie wat er in 2021 allemaal mogelijk is, vergeleken met wat we destijds bij Beeld & Geluid konden toen we aan het begin van onze digitale transformatie stonden, dan is dat iets waar we met elkaar heel erg trots op kunnen zijn.

Zijn we dan nu klaar? Nee, volgens mij valt er nog steeds een wereld te winnen. Denk alleen al aan de rol van AV-erfgoedinstellingen in de digitale samenleving. Of hoe we onze positie en propositie richting onze gebruikers verder zullen gaan invullen: digitale ervaringen binnen en buiten de muren van onze instellingen, vergaande collectieontsluiting op basis van de zich steeds verder ontwikkelende technologie, etc. Ik zie bij dat soort grote thema’s een belangrijke rol weggelegd voor organisaties als AVA_Net. Vooral omdat ik heilig geloof in de kracht van netwerken: bundeling van kracht, expertise, kennis is mijns inziens randvoorwaardelijk geworden om verder te komen en relevant te zijn en blijven in die complexe digitale wereld.

Binnen de Domeinraad vertegenwoordig ik het publieke omroepveld. In mijn rol als directeur van Beeld & Geluid pleitte ik al voor het archiveren van het materiaal van de regionale omroepen. Er wordt prachtig, belangrijk werk gemaakt door de dertien omroepen en op basis van hun rol van cultuurdrager in de regio zou ook het regionale AV-erfgoed op de juiste manier moeten worden gearchiveerd. Bij voorkeur op een centrale plaats zodat de collecties ook in samenhang met ander AV-erfgoed (en volgens de Nationale Strategie Digitaal Erfgoed) zichtbaar, bruikbaar en houdbaar zijn. Zover zijn we nog niet. De meeste regionale omroepen hebben hun belangrijkste materiaal in zekere zin (digitaal) veiliggesteld, maar daarna ontbreekt het nog aan een gezamenlijke aanpak. We zijn inmiddels gestart met een pilot op basis waarvan we meer inzichten hopen te verkrijgen in de wijze waarop we zo’n centrale strategie kunnen ontwikkelen.

AVA_Net zal ons daar zeker verder bij kunnen helpen. En op mijn beurt wil ik AVA_Net helpen om zijn plaats als het expertise- en kenniscentrum van de Nationale Audiovisuele Collectie verder uit te bouwen.”

The post Maak kennis met de Domeinraad van AVA_Net: Jan Müller appeared first on AVA_NET.